ding #9

Ding#9

Een evaluatie tot nu toe over web 2.0. Is dit inmiddels niet al 2.3? Grapje, wil er alleen maar mee aangeven dat ik het tijdperk waarin we leven soms te snel vind gaan. Iets is nauwelijks op de markt of er is alweer een nieuwe versie verschenen en liggen we met z’n allen, zelfs kinderen, voor de deur van een winkel om de nieuwste IPad te kopen.

Zo gaat dat in deze hectische tijden, geen tijd voor bezinning, iets is al snel verouderd, een hype is nog niet vers van de pers of is alweer overgewaaid, zoveel mogelijk vrienden maken op Facebook is nu zo veel mogelijk ‘ontvrienden’ geworden. Vind dit laatste wel een teken aan de wand. Zelfs fanatieke internetters raken verzadigd? Maar laat ik terugkeren naar de opdracht, wat vind ik tot nu toe van de cursus en van web 2.0? Het is spannend, 'er gaat een wereld voor me open’ en ik leer nieuwe toepassingen etc. etc. Erg leerzaam en nuttig (bijblijven op je vakgebied)!

Ik kijk inmiddels ook al met andere ogen naar het web, herken ‘dingen’ die me voorheen nooit opgevallen waren, zoals het pictogram RSS. Ik zie ook dat deze goed ingezet zouden kunnen worden bijvoorbeeld voor de jeugdetage waar veel activiteiten plaatsvinden. Een blog maken, foto’s op Flickr of Picasa, nieuwsberichten op de eigen website van de jeugdetage publiceren, gevoed door RSS-diensten van  organisaties/instellingen, musea, onderwijs etc. Ik denk dat er genoeg animo is onder jeugdcollega’s  (inclusief mijzelf) om hier iets mee te gaan doen, maar:

*veel zaken vallen onder marketing.

 Bea merkt terecht op (blog)  dat het domweg niet in ons takenpakket (MIDer) zit. Functies binnen onze organisatie zijn zeer strak afgebakend... 

*als we al activiteiten zelf zouden willen doen (blog maken, flickeren etc.), moeten (externe PR)zaken dan ook eerst nog ter goedkeuring aan marketing/directie voorgelegd worden?, Zo ja dan duurt dit vaak  (te)lang en is de actualiteit alweer ingehaald.

*ideeen uitwerken en toepassen kost veel tijd! Stel je mag een blog bijhouden. Krijg je die tijd ook, of moet dat dan in de reguliere werktijd? Dit laatste is al niet te doen.

Ik weet niet hoe andere collega’s hiermee omgaan, maar ter illustratie: ik heb al moeite om intern m’n emails bij te houden……

 Ik denk dat het heel belangrijk is om bij al deze toepassingen heel scherp te blijven door telkens de vraag te stellen: wat wil ik bereiken, wat is precies het doel? Het gevaar is dat al deze middelen/media een doel op zichzelf worden!

Zeer selectief blijven, want er is een overkill van aanbod.

Nou dit zijn tot zover een paar gedachten die door het hoofd van  deze grumpy old woman schoten.

En wat het gebruik van het web in mijn privé-wereld betreft: ik gebruik het selectief, wil graag ook tijd over houden voor mijn partner en voor m'n vrienden, zie ze graag ook in levende lijve , voor mijn familie en last but not least voor mijn katten. Volgens dierenartsen hebben katten minimaal een kwartier per dag aandacht nodig (aaien, tegen praten, spelen). Ik eindig daarom dan ook met een citaat van Kees van Kooten:

De poes op mijn schoot

Ik begin braaf met aaien: zo zet je hem aan